میدان نفتی منصوری (آسماری) در ناحیه فروافتادگی دزفول شمالی در حدود 60 کیلومتری جنوب اهواز قرار گرفته است. این میدان از سمت شمال غرب به میدان اهواز و از سمت غرب در مجاورت میدان آب تیمور و از شمال شرق در مجاورت میدان شادگان قرار دارد. طول میدان در سطح تماس آب-نفت حدود 39 کیلومتر و عرض آن حدود 5/3 کیلومتر می باشد. امتداد این میدان مانند بسیاری از میادین ناحیه زاگرس در جهت شمال غربی- جنوب شرقی می باشد. براساس مطالعات قبلی، سازند آسماری به 8 لایه تقسیم بندی گردیده است که فقط لایه های 1 تا 3 حاوی نفت می باشند و سایر لایه ها پایین تر از سطح تماس آب-نفت می باشند.

مخزن آسماری در سال 1342 با حفر چاه شماره MI-1 کشف و تولید از میدان از سال 1353 آغاز شد. نفت این مخزن زیر اشباع بوده و سطح تماس اولیه آب-نفت در آن در عمق 2272 م ز س د برآورد شده است. ستیغ مخزن در عمق 2143 م ز س د بوده و بر این اساس ارتفاع ستون نفتی در آن برابر 129 متر برآورد می شود. به دلیل ارتباط آبده مخزن آسماری منصوری با مخزن آسماری اهواز، عملکرد مخزن منصوری تحت تأثیر عملکرد مخزن اهواز قرار داشته است. افت فشار حدود 80 پام در مخزن منصوری قبل از شروع تولید گواه مطمئنی برای این نظر قلمداد می شود.

مطالعه طرح توسعه میدان منصوری از پروژه های شرکت مهندسی و توسعه نفت توسط شرکت خدمات مهندسی نفت کیش با همکاری شرکت Paradigm آغاز شد. مدت این پروژه یکسال می باشد. در این پروژه پس از تفسیر نتایج لرزه نگاری سه بعدی و انجام کلیه مطالعات زمین شناسی، پتروفیزیکی، مدل استاتیک مخزن ساخته شد. با انجام مطالعات مهندسی مخازن پایه، عملکرد مخزن و سایر خصوصیات دینامیک مخزن تعریف گردید. پس از ساخت مدل دینامیک و تطبیق تاریخچه، عملکرد مخزن تحت سناریوهای مختلف پیش بینی می شود و در نهایت با انجام طراحی مفهومی تسهیلات سطح الارضی و محاسبات اقتصادی، بهترین گزینه تولید پیشنهاد خواهد گردید.