طرح توسعه ميدان گازي پارس جنوبي فازهاي 9 و 10

پارس جنوبي، بزرگترين ميدان گازي در جهان، در خط مرزي ايران و قطر واقع شده و يكي از منابع اصلي انرژي در ايران است. اين ميدان در فاصله 100 كيلومتري از سواحلدر سال 1378 آغاز شد. پروژه توسعه ميدان گازي پارس جنوبي فازهاي 9 و 10 با هدف افزايش ظرفيت توليد ميدان گازي پارس جنوبي تعريف شده است.

قرارداد EPC  اين پروژه بر اساس مصوبه شوراي عالي اقتصاد، در تاريخ 24 شهريور 1381، بين شرکت ملي نفت ايران و کنسرسيومي متشكل از شركت كره اي مهندسي و ساختمان  GS E&C، شرکت مهندسي و ساختمان صنايع نفت (OIEC) و شرکت  مهندسي و ساخت تاسيسات دريايي (IOEC) منعقد گرديد.

بر اساس تقسيم كار كنسرسيوم، شركت IOEC عهده دار اجراي بخش دريا یي پروژه گرديد و شركت هاي OIEC و GS مشتركا اجراي بخش خشكي را بر عهده گرفتند.

شركت OIEC علاوه بر مشاركت در فعاليت هاي طراحي، مهندسي و تداركات پروژه ، به صورت انحصاري عهده دار انجام كل عمليات اجرايي بخش خشكي نيز گرديد

اجراي پروژه در ابتدا براي مدت 52 ماه طرح ريزي شده بود كه در نهايت به علت مشكلات تامین مالی Finance))، مدت پروژه توسط كارفرما به 60 ماه افزايش يافت.

پالايشگاه گاز فازهای 9 و 10 براي تصفيه روزانه 50 ميليون مترمكعب گاز طبيعي، استحصال 80 هزار بشكه ميعانات گازي و توليد 400 تن گوگرد، همچنين توليد ساليانه بيش از يك ميليون تن گاز مايع (LPG) و حدود يك ميليون تن گاز اتان طراحي شده است.

در راستاي ملاحظات زيست محيطي، واحد(Tail Gas Treatment Unit ) TGTU جهت افزايش راندمان واحد احياي گوگرد (SRU) به عنوان يك كار اضافي به واحد هاي پالايشگاه افزوده شد.

در تهيه مصالح بخش خشكي سهم ايراني(Iranian Content) پروژه بالغ بر 50 در صد پيش بيني شده بود كه با در نظر گرفتن بخش ساختمان و نصب كه تماما توسط شركت ايراني OIEC اجرا شد، سهم ايراني بالغ بر 60 درصد گرديد.

در اجراي بخش خشكي 95 ميليون نفر ساعت کار انجام شده است  كه از اين مقدار 92 ميليون نفر ساعت تنها در اجراي بخش ساختمان و نصب به كار رفته است.

از ماه نوامبر سال 2008 پالايشگاه در حال بهره برداري بوده و در اسفند ماه سال 87 رسما توسط مقام محترم رياست جمهوري افتتاح گرديد.

احجام فعاليت هاي اجرايي پروژه در جدول ذيل آورده شده است.